Over het album
Debuutalbum. Uitgebracht op Geffens GDC-label. Geproduceerd door Hal Willner, Getechniseerd door Joe Ferla, A&R: Gary Gersh
Lori Carson's nummers brengen de pijn van verlating en eenzame persoonlijke worsteling in meedogenloos detail over. Haar teksten zijn helder en direct, en raken het hart door haar vermogen om zich in te leven in haar verdrietige, vaak ongelukkige personages. Dat ze zingt alsof ze bezeten is, zelfs een geest zelf, maakt haar debuutalbum, Shelter, des te treffender.
Met haar fluisterende tjilpgeluid van een stem en haar akoestische gitaar, Carson treedt al een paar jaar op in de folkclubs van New York. Maar ze heeft ook haar blik op de straat gericht. Het verhaal van verlating en bedorven onschuld in het titelnummer komt binnen op flinterdunne klanken van concertina, synthesizer en Morricone-gitaar, langzaam opbouwend tot de dakloze verteller 's nachts in de metro zit en haar twee lusteloze kinderen troost. "Which Way Be Broadway" is al even verwoestend: Een meisje loopt weg van huis in Minnesota om danseres te worden en eindigt als prostituee op een winterse New Yorkse stoep, hunkert naar de warmte van het verleden, maar is zo gegrepen door de aantrekkingskracht van de stad dat ze niet terug kan.
Niet dat Carsons plaat volstrekt vreugdeloos is. “Stand on Your Own,” met zijn pedal-steel country setting, is een bevestiging van persoonlijke vastberadenheid; “Imagine Love” is een warme, sentimentele ballad waarin Gregg Allman zijn grommende berenstem laat horen; “Pretty Girls” culmineert in de beslissing van de protagonist om eindelijk haar rokkenjagende minnaar te verlaten. Er zit ook warmte in de arrangementen van producer Hal Willner. Willner beschermt Carsons fragiele stem door een beroep te doen op sympathieke spelers zoals gitarist Marc Ribot en drummer Michael Blair (compagnons van Tom Waits en Elvis Costello) en kleurt haar liedjes lichtjes met cello, hoorn, harp en fluit.
Carson besteedt veel van haar tijd aan het zingen over ongelukkige eindes. Maar als ze liedjes kan blijven maken die net zo emotioneel resoneren als die op Shelter, dan zou dit album wel eens een veelbelovend nieuw begin kunnen betekenen. (RS 574)
TED DROZDOWSKI, Rolling Stone